„Zakon” to mroczna powieść historyczna z elementami fantasy, thrillera i mistycyzmu. Jej akcja rozgrywa się w VIII wieku, w świecie, w którym granica między historią, legendą i tym, co przez wieki uznano za religijny mit, okazuje się znacznie mniej wyraźna, niż chcieliby ludzie.

Samael pamięta czasy starsze niż większość istniejących królestw. Widział narodziny i upadki państw, zmiany religii, wojny prowadzone w imię bogów oraz ludzi, którzy po setkach lat stawali się świętymi, demonami albo jedynie błędnym zapisem w kronikach. Teraz prowadzi niewielki Zakon złożony z wojowników, których pochodzenie i natura nie zawsze są całkowicie ludzkie.

Wszystko zaczyna się od snu.

Samael otrzymuje wiedzę, której nie potrafi do końca wyjaśnić. Gdzieś daleko na Zachodzie żyje młoda kobieta, która jeszcze nie wie, jak ważną rolę odegra w historii. Nie jest jeszcze matką. Jej przyszłe dziecko nawet nie zostało poczęte. Samael wie jednak, że chłopiec musi się narodzić.

Zakon rusza w drogę.

Trasa prowadzi przez ziemie Bliskiego Wschodu, okolice Jerozolimy, Konstantynopol, Bałkany, górskie przełęcze i dalej ku ziemiom Franków. Sama podróż staje się jednym z głównych bohaterów powieści. Zmieniają się języki, religie, miasta, obyczaje i krajobrazy. Są postoje w małych osadach, studnie na pustyni, porty, klasztory, błotniste trakty i śnieg w górach. Obok wielkich wydarzeń pojawia się zwyczajne życie: jedzenie przy ogniu, opieka nad rannymi, kłótnie, żarty, zmęczenie, zazdrość, bliskość i ludzie, którzy próbują przeżyć kolejny dzień.

Na początku drogi do Samaela dołącza Aisha, córka miejscowego możnowładcy. Po śmierci ojca i zamachu, który również ją miał usunąć, traci dotychczasowe życie i zostaje zmuszona do podróży z ludźmi, których nie rozumie. Z czasem przestaje być jedynie chronioną kobietą. Uczy się Zakonu, jego zasad, ludzi i samego Samaela. Odkrywa też, że istota, którą początkowo uważała za niezwykłego wojownika, nosi w sobie historię znacznie starszą niż wszystkie opowieści, które znała.

Wraz z nimi podróżują między innymi Erem - wojownik o suchym poczuciu humoru, który potrafi żartować nawet wtedy, gdy sytuacja staje się naprawdę zła - oraz Stephanos, młody mnich coraz częściej zmuszany do konfrontowania własnej wiary z rzeczywistością, która nie mieści się w prostych religijnych odpowiedziach.

Droga szybko przestaje być zwykłą wyprawą ochronną.

Ktoś zna ich trasę.

Ktoś próbuje ich opóźniać, kierować w zasadzki i niszczyć ludzi, którzy mogą im pomóc. Pojawiają się asasyni, najemnicy, demoniczne istoty i ludzie wykorzystani przez siły, których sami nie rozumieją. Ślady prowadzą również do struktur religijnych i ludzi dysponujących ogromnym wpływem, lecz prawdziwy przeciwnik długo pozostaje poza zasięgiem wzroku.

Równolegle Samael wraca pamięcią do Lilith.

Nie do potwora z późniejszych legend, lecz do kobiety, którą znał. Do wspólnego domu, sporów, żartów, podróży, pracy i pomocy zwykłym ludziom. Do Lilith odbierającej porody, uczącej kobiety samodzielności i wdającej się w konflikty z kapłanami. Z czasem czytelnik obserwuje, jak zwykłe wydarzenia zmieniane są przez kolejne pokolenia w religijne opowieści. Kłótnia staje się bluźnierstwem. Sprzeciw wobec władzy - buntem przeciw bogom. Kobieta pomagająca innym kobietom z czasem zostaje w kronikach demonem.

Ten sam mechanizm dotyka Samaela, którego pamięć ludzi przekształca w legendę Anioła Śmierci.

„Zakon” opowiada więc również o tym, jak rodzą się mity i jak łatwo historia może zostać przepisana przez tych, którzy mają władzę nad słowem, religią i pamięcią.

Pod warstwą przygodową i historyczną znajduje się historia o wolnej woli. Samael zna część przyszłości, ale nie traktuje jej jak nieuniknionego wyroku. Jego zadaniem jest doprowadzić do chwili, w której człowiek otrzyma możliwość dokonania własnych wyborów.

Bo dziecko, którego broni Zakon, ma kiedyś otrzymać imię Karol.

Czy stanie się wielkim władcą, tyranem, bohaterem czy człowiekiem zapomnianym - tego nie może zagwarantować nawet Samael.

Może jedynie sprawić, żeby dostał szansę się narodzić.

„Zakon” to opowieść o drodze przez świat stojący pomiędzy starożytnością a średniowieczem, o wojownikach ukrywających pod czarnymi płaszczami coś więcej niż stal, o kobiecie wymazanej przez legendę oraz o walce o przyszłość człowieka, którego historia dopiero ma się rozpocząć.Wraz z powieściami „Ligator” i „Templariusz” tworzy cykl „Kroniki Samaela”, którego wspólnym bohaterem jest tajemniczy anioł, zwany Aniołem Śmierci, żyjący pośród ludzi od tysięcy lat. Każda z powieści przedstawia odrębną historię, rozgrywającą się w innej epoce, lecz wszystkie łączy ten sam świat, losy Samaela i Lilith oraz odwieczny konflikt z siłami ciemności. Na tle rzeczywistych wydarzeń historycznych rozgrywają się walki, o których nie wspominają kroniki, a ludzie nieświadomie stają się uczestnikami wydarzeń wykraczających poza ich rozumienie świata.