Po bitwie o Pluton kończy się ostatnie złudzenie. Rubież Układu Słonecznego nie jest murem, a przeciwnik, którego kiedyś udało się odeprzeć, może wrócić. Tym razem ludzie nie przygotowują się już wyłącznie do kolejnego starcia. Przygotowują się na możliwość utraty Ziemi.

Rozpoczyna się Exodus.

Z orbit Księżyca wyruszają transportowce wypełnione ludźmi, nasionami, archiwami, technologią, materiałem genetycznym i wszystkim, co może pozwolić przetrwać cywilizacji poza Układem Słonecznym. Na Lechię, Silesię, Zorię, Moranę, Wales i Peruna trafiają specjaliści, rodziny i zasoby potrzebne do stworzenia światów zdolnych istnieć nawet wtedy, gdy Ziemia przestanie odpowiadać. Wśród strategicznych ładunków znajdują się także książki, fotografie, rękopisy i przedmioty, których żadna tabela wojskowa nie potrafi uznać za niezbędne, a bez których przyszłe pokolenia przestałyby wiedzieć, skąd pochodzą.

Równocześnie wokół Ziemi powstaje obrona przygotowywana na wojnę o skali, jakiej człowiek jeszcze nie prowadził. Flota, Luna, ukryte instalacje, stacje bojowe i broń odziedziczona po Marsjanach mają stworzyć system zdolny zatrzymać Twórców. Do walki wchodzą także Lewiatany, siedmiokilometrowe okręty pozostawione po cywilizacji, która sama przegrała kiedyś podobną wojnę. Każda nowa broń daje nadzieję, lecz jednocześnie przypomina, że poprzedni właściciele tych technologii również wierzyli, że są przygotowani.

Na Ziemi powstają schrony. Pod górami, w dawnych kopalniach i wojskowych kompleksach przygotowywane są miejsca dla tych, których nie uda się wysłać do kolonii. Ktoś musi zdecydować, ile ludzi można ocalić, kto poleci, kto zostanie i jak długo państwo będzie jeszcze mogło udawać, że chodzi jedynie o procedury bezpieczeństwa.

W tej wojnie strategiczne mapy szybko przestają być abstrakcją. Za każdym transportem stoją rodziny żegnające planetę, za każdym okrętem ludzie, którzy wiedzą, że mogą nie wrócić, a za każdym rozkazem pytanie, czy człowiek buduje jeszcze obronę, czy już przygotowuje się do przetrwania własnej klęski.

„Bitwa o Ziemię” jest historią cywilizacji stojącej przed przeciwnikiem starszym, potężniejszym i znającym wojnę lepiej niż ludzie. To opowieść o flocie, kolonizowanych światach, potężnej technologii i przygotowaniach do starcia, w którym stawką przestaje być zwycięstwo jednego państwa.

Stawką staje się odpowiedź na znacznie prostsze pytanie: jeśli Ziemia upadnie, czy człowiek będzie miał jeszcze dokąd wracać?