Andre Biberstein
Polska, lata dwudzieste XX wieku. Młode państwo, które niedawno odzyskało niepodległość, próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie. Europa powoli zmierza ku kolejnemu konfliktowi, a przyszłość kraju pozostaje niepewna.
W tym czasie rodzi się niezwykłe przedsięwzięcie. Mieczysław Lepecki, człowiek związany z Józefem Piłsudskim, angażuje się w projekt polskiego osadnictwa zamorskiego. Nikt jeszcze nie przypuszcza, że przypadkowe odkrycie ogromnej wyspy na południowym Pacyfiku otworzy przed Polakami możliwości, o których dotąd mogli jedynie marzyć.
Wyspa otrzymuje nazwę Lechia.
Z dala od europejskich konfliktów, poza zainteresowaniem światowych mocarstw, zaczyna powstawać polska społeczność, która stopniowo przekształca się w zalążek nowego państwa. Przybywają osadnicy, inżynierowie i konstruktorzy. Powstają porty, zakłady przemysłowe, elektrownie i pierwsze instytucje.
Bogactwa naturalne wyspy oraz odwaga polskich specjalistów pozwalają rozwijać technologie, na które w ówczesnej Polsce brakowało pieniędzy i możliwości.
Jednak każde osiągnięcie ma swoją cenę. Utrzymanie tajemnicy staje się coraz trudniejsze, a nietypowe zakupy maszyn, handel surowcami i tajemnicze transporty zaczynają przyciągać uwagę obcych wywiadów.
Tymczasem w Europie narasta zagrożenie wojną.
Czy można zbudować nową Polskę, nie powtarzając błędów starego świata? I jak długo można ukrywać przed światem istnienie całego państwa?
„Ostatnie miejsce na ziemi” to powieść łącząca rzeczywiste wydarzenia historyczne z fikcyjną wizją polskiego państwa na Pacyfiku.
Obok postaci znanych z historii pojawiają się bohaterowie, których losy splatają się z narodzinami Lechii. Jan Radecki, Zofia Wolska i ludzie skupieni wokół Lepeckiego muszą mierzyć się z niebezpieczeństwami dalekich wypraw, trudnościami budowy nowoczesnej infrastruktury oraz coraz bardziej skomplikowaną sytuacją polityczną.
W tle rozwija się historia uczucia, które dojrzewa wraz z nowym krajem.
To również opowieść o polskiej myśli technicznej, ambicjach przemysłowych i ogromnym potencjale ludzi, którym historia nie zawsze pozwalała wykorzystać własne możliwości.
Historia alternatywna to gatunek literacki oparty na fascynującym pytaniu: co by się wydarzyło, gdyby w pewnym momencie dzieje świata obrały inny kierunek?
Pisarz wykorzystuje autentyczne postacie, wydarzenia i realia epoki, a następnie wprowadza zmianę, która uruchamia nowy bieg historii.
W „Ostatnim miejscu na ziemi” punktem wyjścia jest Polska okresu międzywojennego, jej rzeczywiste ograniczenia gospodarcze, aspiracje polityczne oraz możliwości naukowe i przemysłowe.
Autor podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie, jak mogłyby wyglądać losy Polaków, gdyby otrzymali dostęp do rozległego, bogatego w surowce terytorium, znajdującego się poza zasięgiem europejskich konfliktów.
Czy polscy konstruktorzy mogliby przyspieszyć rozwój energetyki i przemysłu? Czy niewielka społeczność zdołałaby stworzyć nowoczesne, samowystarczalne państwo? Jak zmieniłaby się jej przyszłość w obliczu II wojny światowej?
Powieść rozwija te możliwości, zachowując historyczne realia epoki i pokazując, jak wiele zależy od decyzji pojedynczych ludzi.
„Ostatnie miejsce na ziemi” zaprasza czytelnika do świata, którego próżno szukać na mapach. Świata, w którym Polacy dostali jeszcze jedną szansę na zbudowanie własnego kraju.